Pokrzywa indyjska

Pokrzywa indyjska jest rośliną rosnącą powszechnie w południowo-wschodnich rejonach Azji. U nas nie jest nawet uprawiana, jeśli nie liczyć kilku eksperymentalnych hodowli traktowanych raczej jako doświadczenia naukowe. Tradycyjna medycyna Indonezji czy Birmy obfituje w przepisy zawierające ziele pokrzywy indyjskiej, ale nie w takim zastosowaniu, w jakim dziś starają się ją sprzedać producenci.

Nowoczesne zastosowania

Mimo, że birmańskie źródła sięgają mniej więcej do X-XII wieku, to nie ma tam nawet wzmianki o tym zastosowaniu, które dziś promuje się najsilniej – odchudzającym. Mechanizm proponowany przez producentów preparatów odchudzających na bazie pokrzywy indyjskiej jest niedorzeczny, ale to nie znaczy, że roślina ta nie pomoże zrzucić kilogramów. Nie to jednak jest jej największym atutem.

Tradycja to zdrowie

Pokrzywa indyjska stosowana była od co najmniej kilkuset do tysiąca lat jako lek pozwalający zmniejszyć dolegliwości związane z nadciśnieniem – bóle głowy, obrzęki, zwroty głowy i niewydolność mięśnia sercowego oraz złą kondycję naczyń krwionośnych. W tym zastosowaniu sprawdza się świetnie – z pokrzywy indyjskiej przygotowywano bardzo mocne napary, które dawkowano wedle indywidualnych potrzeb. Spora część tych receptur jest znana i stosowana do dziś, ale wyjściowe napary są tak stężone, że potrzeba sporego doświadczenia, aby stosować je bezpiecznie.

Poza działaniem bezpośrednio na układ krwionośny, pokrzywa indyjska może wpływać na zdrowie skóry. Wykazując delikatne działanie bakteriobójcze i dość mocne ściągające pozwala szybciej zaleczać skaleczenia, stosowana jest także w kilku odmianach łuszczycy oraz trądziku. Nawet w małych stężeniach wyciąg z pokrzywy indyjskiej wpływa znacząco na skuteczność pracy nerek, powodując zwiększenia parcia na pęcherz – w połączeniu z właściwościami antybakteryjnymi sprawia to, że co najmniej od 500 lat (z tego okresu pochodzi zachowany do naszych czasów przepis ziołoleczniczy) jest wykorzystywana w zapaleniach pęcherza i cewki moczowej przebiegających nawet dość ostro i z krwawieniem z dróg moczowych.

Zioła a ekstrakty

Trochę inaczej działają zioła, a inaczej ekstrakty z nich. Suplementy w większości zawierają te ostatnie – silniejsze, bardziej stężone, ale też często silniej zmienione w procesie produkcji. W obszarze dzikiego występowania rośliny nie zagęszczano ekstraktów przez odparowywanie, tylko używano większej ilości surowca, co przekładało się także na nieco inny skład preparatu leczniczego, stąd też rosnąca popularność suszu z pokrzywy indyjskiej – jest on droższy od suplementów, ale pozwala dostosować działanie preparatu do własnych potrzeb, co zawsze jest ważnym elementem każdego przepisu medycyny naturalnej. Warto też dodać, że pokrzywa indyjska do dziś jest powszechnie zalecana w wielu krajach Azji jako środek leczniczy podstawowego zastosowania lub przynajmniej bardzo ważna metoda terapii wspomagającej konwencjonalną medycynę.

Przejdź do:
Morszczyn pęcherzykowaty